Wszystko to powoduje zaniepokojenie wielu środowisk, szczególnie pracowniczych, dla których dalsze kontynuowanie neoliberalnego kierunku rozwoju jest nie do przyjęcia, a nie wyłania się realna siła polityczna, która po najbliższych wyborach mogłaby stworzyć chociażby skutecznie działającą na polu parlamentarnym i samorządowym, mającą swoje zdanie i program, lewicową opozycję. Nie do wszystkich dociera powaga sytuacji – wiadomo od dłuższego czasu, że walka od kilku lat toczy się o to, czy polska scena polityczna będzie zawłaszczona przez prawicę: neoliberałów i narodowych konserwatystów, co stworzy sztuczną alternatywę wyborczą, czy też, tak, jak ma to miejsce w wielu krajach Europy odzwierciedlać będzie rzeczywisty podział wynikający z przesłanek ideologicznych, mianowicie podział na lewicę i prawicę.